Qui a pris mon peignoir?

C'est aussi in't Frans a voir he. Mais comme gewoonlijk gedubt.




Eigenlijk kwam ik op bovenstaande variant uit via dit promofilmpje: 'Do you really know the history of Belgacom'. Niet bepaald bescheiden, maar wel grappig.

Fuck Obama! (en Facebook)

Ondanks mijn ambitie om het politieke debat te volgen heb ik nog nooit zo gewalgd van het politieke landschap als nu. We komen uit een shitty regeringsperiode, we zitten in een shitty crisis en we zitten in een shitty politieke sfeer en als we niet willen vervallen in anarchie of dictatuur dan heeft de Belgische politiek dringend nood aan grote mensen (fig.) die een verdomd goed weten hoe ze de Belgische PR moeten opkrikken.

"Maar hebben we misschien een Obama nodig?"
Neen! Barack Obama, hoe geweldig die kerel ook is, hebben we NIET nodig. Amerikanen hebben het nodig om zich achter één man te scharen, ongeacht of het een held, hervormer of beroepsmongool is. Laten we ons dus niet verlagen naar het systeem waar we het humeur van onze natie ons werelddeel laten afhangen van één persoon.

Wat Europa vooral nodig heeft is meer concrete plannen en partijen die duidelijk zeggen wat ze Europees willen doorvoeren. Keuze zal er wel zijn want meer dan tachtig procent van onze wetten worden door de EU bepaald.

Een voorbeeldje? Wie met zijn Belgische gsm ergens in Europa naar huis belt betaalt sinds 2007 gemiddeld 37,15 eurocent per minuut. Toen ik in 2000 mijn eerste herlaadkaart kocht betaalde ik 33 cent per minuut voor een binnenlands gesprek. Helaas komen zo'n plannen nooit naar voren als er moet gekozen worden voor Europa.

"En ze zijn keipopulair op Facebook!"
Mijn andere grote ergernis is Facebook. Lezen hoe Verhofstadt de populairste is, of hoe Inge Vervotte dat voor hem was komen mijn strot uit. Begin overigens niet te zweven als u hooggeplaatste facebookvrienden heeft. Eender wie kan vriendjes maken.

Heel het web 2.0 gedoe is overigens klakkeloos afgekeken van Obama. Origineel is het dus al niet meer en het succesratio zal gelijkaardig zijn. De winnaars van zondag zullen niet meer gefacebookt hebben dan anderen.

Maar het is allemaal belangrijk
Ook al denken we bij 'de overheid' vooral aan het federale niveau, zondag stemmen we voor de onder- en bovenlaag daarvan. Oké, het is niet altijd even sexy en ja, de politiek debatteert vooral over zichzelf, maar uw stem zondag zomaar weggeven gaat niemand verderhelpen.

Dus rep u zondag met dikke tegenzin en slaapogen naar dat stemhokje, maar neem alstublieft de tijd om nu even een aantal mensen te googelen die u misschien wel interesseren in plaats van gemakzuchtig de stemtest te laten beslissen. Dat kan gaan van iemand met echt interessante standpunten tot iemand die u gewoon persoonlijk wil steunen.

Zelf zit ik in een "ik vind ze allemaal een beetje tof", met (op dit moment) vier partijen in die 'allemaal'. Een mogelijke laatste oplossing is dan stemmen voor the long run. Beeld u een maatschappij in waarin één van die partijen het veertig jaar lang voor het zeggen heeft, en u weet meteen of het iets voor u is of niet.

Sterkte, want ik weet het eigenlijk ook niet meer...

Facebookvirussen voor valsspelers

Opgepast met Facebooktestjes! Zeker als u denkt iets van computers te weten.

Wie geregeld op Facebook zit, weet dat er de laatste twee maand bijzonder veel (zeer zeer veel) quizjes te spelen zijn. Uiteraard kan het mij geen zier schelen welk seizoen of welke terriër ik ben, maar vroeg of laat klik ik ook wel eens zo'n diepgaande personality-test aan.

De mijne was vandaag "What is your computer literacy". Een test die ongetwijfeld scoort onder systeembeheerders, pc-herstellers en nerds in het algemeen. De test op zich is relatief onschuldig, maar wie valsspeelt wordt zwaar gestraft.

Eerst en vooral: valsspelen heeft geen zin. Ongeacht uw antwoord zal uw computergeleerdheid 140 bedragen. Nochtans zijn er een aantal moeilijke bij zoals

Who once told his development staff that he was going to rip the speaker out of the machine unless he heard sounds coming from the system?

Geen gemakkelijke, want u kunt kiezen tussen Steve Jobs, Bill Gates, Steve Wozniak of Ross Perrot. Mijn aanvankelijke gok ging uit naar Wozniak, maar om de schaamte van mijn uitslag te beperken ging ik te rade bij het almachtige Google.

De zoekmachine geeft twee resultaten die min of meer relevant zijn, beiden van het blogplatform Vox.com. Mijn automatische piloot klikt er op en ik sta oog in oog met de vraag die ik niet kan beantwoorden. Het antwoord zit verstopt achter de link van een Youtube-filmpje.

En daar gebeurt het. De link in kwestie wordt netjes voorgetoond (zie foto) en lijkt op een video die gaat afspelen. In praktijk ga je echter niet naar Youtube maar naar Lianfre.com (neen, niet bezoeken).



Gelukkig gaf mijn virusscanner Antivir meteen een melding dat ik op een 'gerapporteerde aanvalssite' zat. Meerbepaald eentje met 20 virussen, 6 exploits, 2 trojans. For the record: de veiligheidspagina die Google toont.

De moraal van het verhaal?
Haal als computernerd niet de slimme uit door vals te spelen op Facebooktestjes. You'll be punished in far more embarassing ways.

Parlementair werk?

De Standaard heeft de leden van het Vlaams Parlement doorgelicht en geordend op basis van het werk dat ze gedaan hebben. Een interessante barometer want hier zit voor iedereen wel een lokale kop tussen die u binnenkort op een groot bolletjespapier tegenkomt.

Wat me opvalt (en stoort) is dat een aantal parlementsleden de afgelopen vijf jaar blijkbaar niets heeft uitgestoken. Oké het moeten niet allemaal tafelspringers zijn, maar als vertegenwoordiger des volks mag je toch even je nek uitsteken en een paar keer van je laten horen op al die jaren. Vaak gaat het om burgemeesters of schepenen die hun stad komen vertegenwoordigen, leuk voor de stad, maar een minimum aan inspanning mag je wel verwachten.

Op de vierde laatste plaats Bob Verstraete, mijn oud-leerkracht Frans. Hoewel hij bijzonder sympathiek overkomt, krijgt hij mijn stem niet meer nu blijkt dat hij in de afgelopen vijf jaar welgeteld 1 vraag en 1 tussenkomst heeft gehad. Ook bekende koppen als Herman Schueremans en Chokri Mahassine zitten daar blijkbaar vooral om hun broek te verslijten, als ze er al zitten.

Bij elk parlementslid staat overigens een "moet u kennen van". Her en der staat er leuke details, maar Vlaams Belang-parlementslid Agnes Bruyninckx heeft toch wel een zeer bijzondere fout op haar palmares.

Zaakvoerder van een onderneming dat vlees opkoopt voor dierenvoer. Het bedrijf fungeerde als tussenstation waardoor 150 ton bedorven vlees in pitabars terechtkwam.

Oke, er kan al eens een schoteltje restjes voor de hond in de frigo belanden, of omgekeerd. Maar 150 ton? Hopelijk was er genoeg looksaus bij.

Inne minne mutte

Hoera, volgens De Standaard ik ben een Open VLD'er.
Enfin op de eerste plaats, want daarna ben ik een SLP'er.
De Christendemocraat in mij zit nog een plaats lager, gevolgd door een roodmuts.

Maar wilt u het serieus weten? Want deze keer weet ik helemaal niet meer. Andere jaren heb ik nog wel een ideologisch standpunt gecombineerd met wat sympathie voor kleine partijen met creatieve voorstellen. Normaal is er keuze te veel, dit jaar is er keuze te weinig.

Het politiek toneelstuk van de afgelopen twee jaar heeft mij echt teleurgesteld. Mijn grootste afkeer gaat ongetwijfeld naar de CD&V, en dan vooral omdat de fratsen van Yves Leterme op de partij (en regering) afstralen als een swastika op een prinselijk karnavalspak. Gooi daar nog een liegende minister van defensie bij en je geloofwaardigheid is er voor lange tijd aan. Goed bestuur is zowaar het enige wat we de laatste twee jaar niet hebben gezien.

Bij Open VLD is het vooral de machtsverhouding die me stoort. Met het macho-imago kon ik nog leven, maar als mensen overstappen omdat er alleen maar plaats is voor zonen en dochters van, dan stel ik me daar vragen bij. Ik twijfel niet aan de politieke capaciteiten van de topspelers, maar wel aan de openheid die hun naam probeert te sieren.

SP.a kon interessant zijn. De partij moest zichzelf herbronnen na de vorige nederlaag en dat had best spectaculair kunnen zijn. Kunnen zijn dus, want had Caroline Gennez niet een paar keer in spelprogramma's opgetreden dan dacht ik dat de hele club al lang was opgedoekt.

SLP dan maar, een partij waar ik me op een aantal vlakken best kan vinden. Ware het niet dat ze van Spirit naar Vl-Pro (wtf?) naar SLP (nog meer wtf) gingen. Gezien de politiek er samen al niet uitgeraakt, heb ik geen behoefte aan een partij die het voor zichzelf al niet goed weet.

LDD? Waarom niet? Ergens heb ik veel sympathie voor Jean-Marie Dedecker want de man is letterlijk buitengezet omdat hij zijn mond opentrok. Hij mag dan wat populistisch zijn, het is een man die duidelijk zegt waarvoor hij staat. Detectives inschakelen stoort me niet, zo lang het om politiek blijft gaan. Toch heb ik ook hier moeite met geloofwaardigheid. Dedecker mag mijn vertrouwen misschien hebben, de overige ex-VLD'ers en ex-VB'ers hebben dat op dit moment nog niet.

Vlaams Belang is per definitie geen optie. Wie denkt de problemen te kunnen oplossen met separatisme en vreemdelingenhaat zal geweldig bedrogen uitkomen als het ooit zo ver komt.

Misschien wordt het bolletje wel Groen! gekleurd. Hoewel ik hen lang niet in alles volg, kan de partij wel op mijn sympathie rekenen. Voor mij moeten ze geen 15 procent halen, maar ze mogen er wel zitten en druk uitoefenen waar nodig. Zo lang ze maar van de snelheidsbeperkingen afblijven.

Onderzoek: Pieterjan is de beste

De laatste twee jaren heb ik een shitload aan onderzoeken, rapporten en diepteanalyses zien voorbijkomen. Het ene al iets revolutionairder dan het andere en hetzelfde geldt voor de betrouwbaarheid.

Vooral aan dat laatste stoor ik me enorm. Vaak worden de idiootste gegevens bij elkaar genomen om er vervolgens een conclusie mee te vormen die ver uit zijn context is. Voeg daar nog een diepzinnige voorspelling aan toe et voila, u bent researcher.

Maar er zijn uitzonderingen. Zoals het prachtige Apollo dat zichzelf een 'PR measurement for the technology industry' noemt. Zij hebben, ongetwijfeld na diepgaand onderzoek, geconcludeerd dat ik, Pieterjan Van Leemputten, al minstens twee maanden DE topjournalist van België ben.

En daar sta je dan met een kamervullend ego. Zelfs in Nederland sta ik op de 7e plaats en Europees ben ik de 3e Beneluxer met een negentiende plaats.

Maar zoals elk leuk ogend bericht leest u ook hier de kleine lettertjes pas enkele alinea's later. Eerst en vooral gaat het over technologiejournalisten. Een tweede punt is dat de rangschikking zich baseert op het aantal online artikels, niet op kwaliteit, lengte of het aantal scoops. Een derde punt is dat er een aantal publicaties gewoon niet zijn opgenomen. Zo verschijnen mijn collega's van IT Professional enkel onder 'ZDNet Belgium' en hun concurrenten van Datanews zijn zelfs nergens te bespeuren. Tot slot is van de Belgische kranten(sites) enkel De Tijd opgenomen, toevallig de publicatie die het vaakst de volledige naam van de auteur vermeldt.

De beste zijn is dus een zeer relatief begrip waar weinig faam of geld mee te verdienen valt. Desalniettemin blijft het een leuke rangschikking om door te spelen aan vrienden die geen zin hebben om deze uitleg volledige door te lezen.

Welkom bij Telenet - deel 1

Sinds de komst van mijn HDTV ben ik overgestapt naar een Goldshake van Telenet. Zeer veel genot voor vijftig euro per maand en dankzij de optie 24 Belgium bellen we zelfs de hele dag gratis naar vaste lijnen voor slechts vijf euro per maand extra.

Tot zover de bovenkant van de medaille want vandaag kwam onze eerste afrekening. Een verwarrend summum van telefonie, internet en televisie waar ik na twintig minuten uit was. De conclusie was al snel duidelijk, de optie 24 Belgium werd niet doorgegeven ondanks het feit dat die wel op mijn bestelbon stond.









In praktijk komt dit neer op een goeie tien euro die ze ons te veel aanrekenen. De bakker zou u terugbetalen, de overheid zou het vereffenen met een volgende afrekening (of zeer laat terugstorten). Telenet heeft zo zijn eigen methodes...

(Recontructie in losse lijnen)
"Hallo klantendienst, hier klopt iets niet. Kan het zijn dat jullie de Optie 24 Belgium zijn vergeten?"
"Die staat hier niet aangegeven meneer."
"Vreemd, ik had ze zeker aangeduid." (snel aanvullend) "Oh, ik zie hier net jullie bevestigingsmail en daar staat het nochtans op aangeduid."
"Dan zal dat een vergissing zijn, ik activeer het meteen na ons gesprek, want als ik het nu doe verbreekt de lijn." (wtf?)

"Had u verder nog vragen meneer?"
"Ja, hoe lossen we de huidige factuur op want hier staat tien euro te veel op en vermoedelijk zal de volgende ook deels foutief berekend zijn als u nu pas die Optie 24 Belgium activeert."
(twijfelt eventjes)
"Wel ik kan u een compensatie voor telefonie aanbieden."
"En wat houdt dat in?"
"Dan betaalt u één maand geen telefonie."
"Maar hoeveel is dat dan want in jullie Goldshake zit alles samen"
"Goh dat kan ik niet exact zeggen, dat zal rond de achttien a twintig euro zijn."
"Dat klinkt goed, maar kunt u niet gewoon de factuur corrigeren want nu weet ik niet hoe veel ik door jullie vergissing meer ga moeten betalen volgende maand en u kunt me niet precies zeggen hoe veel de compensatie bedraagt."
(Vrouw raakt lichtjes geïrriteerd door mijn logische vraag)
"Kijk meneer, wij kunnen niet crediteren, ik kan u die compensatie aanbieden. Gaat u daarmee akkoord?"
"Dat weet ik niet, want u biedt mij een onbekend bedrag aan ter vergoeding van een kost waarvan u noch ik momenteel kunnen zeggen hoe hoog of laag die ligt."
(zeer lange stilte)
"Mevrouw?"
(Geïrriteerd)
"Kijk meneer, wij kunnen niet crediteren, die compensatie is het enige dat ik u kan aanbieden."
(PJ raakt redelijk geïrriteerd)
"Mevrouw, u mag mij die compensatie geven, u regelt die Optie 24 Belgium, maar als onze extra kosten door jullie vergissing hoger uitkomen dan de vergoeding, dan verwacht ik volgende maand uiteraard een nieuwe rechtzetting."

Omdat we elkaar grondig beu waren ben ik ingegaan op het aanbod en eindigde het gesprek kort hierna. Leuk om te weten is dat mevrouw mij tijdens het gesprek een regelrechte leugen heeft verteld met de woorden "wij kunnen niet crediteren". Dat verhaaltje krijgt u een volgende keer, samen met de reden waarom mijn moeder als de dood is voor een domiciliëring bij Telenet.