PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

09 april 2005

The present

Achteraf zijn er heel wat bedenkingen bij het massagebeuren van vrijdag. Op welke plaats zie je zoveel staatshoofden en gewone burgers zo dicht bij elkaar? Moshe Katsav Schudde de handen van de leiders van Syrië en Iran (voor wie het nog niet wist: geen dikke vriendjes). Tussen de honderdduizenden mensen zaten tienduizenden niet-gelovigen en bij de massa in de tentenkampen moet Herman Schueremans gedacht hebben dat hij in de verkeerde sector zat.

Natuurlijk is alles relatief. Op een begrafenis is iedereen vriendelijk en vredevol. Bovendien is een gebeurtenis maar zo groot en langdurig als de mediabelangstelling ervoor. Waar was u toen een tsunami bijna tweehonderdduizend mensen doodde of toen Arafat zijn laatste dagen beleefde? Zonder de media weten we niets want niemand van ons kent iemand die op de 1e rij voor de kist stond (uitgezonderd Danneels). Voel u niet aangesproken. Ik weet nog minder want ik haal al mijn info van websites, kranten, radio en tv. Laten we naïef hopen dat deze kanalen ook in eer en geweten de nieuwsfeiten op de eerste plaats brengen.