PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

05 juli 2005

Dag 3

Ik moet al in het programmaboekje kijken om te weten wat op welke dag gebeurde, zaterdag opende Therapy op Werchter maar door schoolse verplichtingen reed ik pas Werchter binnen toen Bro hymn van Pennywise over het Hageland Galmde...

Aan de ingang schreeuwde weer iemand luidkeels toen ik zijn polsbandje met de tang vastmaakte. Dat is welgeteld één keer grappig. De overige 4999 keren zijn best irritant. Ondertussen had ik wel het uitzicht op de mainstage en op Daan. De rest van de dag heb ik minder goed gevolgd. The Game heb ik maar een stukje van gehoord maar achteraf las ik dat hij het zelfs niet lang volhield omdat hij al twee flessen champagne ophad. In de korte tijd on stage was, zat hij vooral af te geven op een van zijn ontdekkers 50 cent. Goed bezig stoere jongen.

Dan maar meteen over naar de absolute topact van de avond: Rammstein. Een uurtje vooraf kregen we te horen dat we best extra aandachtig waren want de hardcore fans zijn geen lachtertje, zeker niet zonder toegangskaart vlak voor het optreden. Toen de show 15 minuten ver was mocht ik beschikken en dus zelf gaan genieten van Duits licht en geluidspektakel. Veel show met af en toe wat vuurwerk. Neem dat vuur-werk vrij letterlijk want na een reeks blauwe pijltjes en steekvlammen, stapte een groepslid het podium op met een dubbele vlammenwerper om de armen. Momenten waarop je blij bent dat je niet vlak voor het podium stond. Kort samengevat: een combinatie van muziek en show waarbij de hele wei opging in de sfeer.