PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

11 november 2005

Geeraerts en Decleir (2)

Nog geen vijftig meter van de inkomhal vond ik al mijn spijt van drie jaar terug. Jef Geeraerts’ Dossier K. Heb ik toen laten liggen maar nog voor ik thuis was had ik spijt. Er lagen een achttal titels en kiezen was te moeilijk. Wat doe je dan? Je vraagt gewoon aan de auteur wat hij me zou aanraden. Ik zei hem dat ik wel van spanning hield en prompt toverde hij ‘Double-Face’ tevoorschijn. Nog geen halve hal ver en al een boek rijker, dat beloofde.

Wat doe je op zo’n boekenbeurs? Rondwandelen! Tussendoor wat wedstrijdbonnen invullen en je laten afleiden door de felle kleuren van kinderboeken. Tot rust komen doe je best aan een poëziestand, waar je kussenslopen met een gedicht op kan kopen. Spijtig genoeg vond ik geen gedicht dat me echt aansprak.
Gelukkig was het toen bijna half negen. In de Retorica zaal las Jan Decleir zelf uitgekozen gedichten voor. Prachtig hoe die man gevoel in zijn woorden legt. Je had de woorden niet meer nodig, de klanken vertelden het gevoel.