PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

23 januari 2006

Respect

Is er één man zo veelzijdig als Ariël Sharon? Hij staat voor Israël en sinds zijn beroerte is het duidelijk dat Israël voor hem staat. Je kan hem veel verwijten: de ‘Berlijnse muur’ rond de kolonies, de slachtpartij in Sabra en Shatila… Om van de Tweede Intifada nog maar te zwijgen. Toch is hij een van de weinigen die voldoende realisme had. Één van de laatste politici die de geboorte van Israël zag gebeuren, schonk in 2005 enkele kolonies terug aan de Palestijnen met oog op meer vrede en misschien ooit een vreedzame samenleving tussen Israël en de Palestijnse autoriteiten. Van soldaat tot generaal, van minister van landbouw tot partijleider en premier… Sharon bereikte de top in alles wat hij deed, iets wat zijn ego en strijdkracht zeker niet ondermijnde. Tot hij op 17 december onderuit ging door een beroerte. Een maand later blijkt nu al dat Sharon meer macht had dan zijn opvolgers nu kunnen opvullen.
Spijtig genoeg wordt Sharon nog steeds uitgespuwd door velen. De beelden van feestende Palestijnen tonen weinig respect. Ook al maakten zij hetzelfde mee toen Arafat stierf. Als we allemaal een beetje meer respect zouden hebben voor elkaars persoon, en minder voor onze politieke overtuiging, dan lag de oplossing voor elk conflict dichtbij.
Respect voor de persoon, voor zijn ambitie, voor zijn intelligentie, voor zijn impact. Ongeacht zijn mening. Het zou de wereld een pak mooier maken, niet?

3 Comments:

Blogger Bad, mean & ugly said...

Ja, allicht zijn er nog mensen zo veelzijdig als Sharon.

Veelzijdig omdat hij de staat Israël verdedigde. Met alle middelen, geoorloofd of niet.

Veelzijdig omdat hij een volledige atoombewapening voorzag, in een regio waar elke lont spontaan kan ontvlammen.

Veelzijdig omdat hij in Sabra en Shatila bewees dat niets hem teveel was om zijn land te dienen.

Veelzijdig omdat hij een muur liet bouwen en muren elders in de wereld openlijk verfoeide.

Sharon heeft zijn land gediend zoals het van hem werd verwacht. Maar heeft hij de wereld gediend? De vrede nagestreefd zonder de druk van de wereldopinie? Heeft hij Palestina gegeven wat de wereld aan Israël heeft gegeven?

En heeft Israël nu méér vrede en rust dan dertig jaar geleden? Ondanks het groot leiderschap van Sharon en zijn voorgangers?

Vraag het eens aan de weduwen, de wezen en de verminkten in Palestina en Israël.

Vraag het ook eens aan alle mensen die elke dag vrezend over straat lopen. Die angstig een warenhuis binnengaan. Die bang zijn om hun kinderen in de school achter te laten. Vraag het in Israël én in Palestina, als daar nog straten, warenhuizen en scholen zijn.

woensdag, januari 25, 2006 11:23:00 a.m.

 
Blogger Tine said...

sorry pj, daar kan ik inderdaad ook even niet volgen.. Eigenlijk is het toch maar een triestig plantje... (ow sorry das mega grof :s)

dinsdag, januari 31, 2006 9:14:00 a.m.

 
Blogger PJ said...

Bwa ik hou wel van cynische woordspekingen. Moet wel zeggen dat ik vooral op de tekst heb gewerkt ipv op de inhoud. Keur em absoluut ook niet goed maar wou wel ff belichten dat die enkele keren Israël van de ondergang heeft gered zowel militair als politiek. Van daar waarschijnlijk ook de arrogantie waarmee ie over lijken gaat...

dinsdag, januari 31, 2006 4:29:00 p.m.

 

Een reactie plaatsen

<< Home