PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

17 september 2006

Lloret part 1 (vertrek)

Ik ben bijna twee weken in Spanje geweest, meerbepaald Lloret De Mar.
Zondagavond na mijn gewoonlijke DHL-shift ben ik vertrokken. Met een overvolle auto langs Parijs, via Millau en L'Escala naar Lloret. Paris by night is leuk, maar je wisselt vaker van baanvak dan van versnelling. Let ook op je snelheid 70, 80, of 130... Franse flitspalen zien er uit als dikke electriciteitscabines.

Next point of Interest: Millau! Een gigantisch viaduct dat sinds twee jaar de weg naar de zon een pak korter maakt. Indrukwekkend mooi, een fotootje staat hier trouwens.
Ondertussen was het bijna middag, in totaal een kleine twaalf uur gereden. Wat doet dat met een mens?
-DORST: ik drink geen water, ik zuip het
-VERMOEIDHEID: lang leve druivensuiker en redbull (of aldi-alternatief 'Golden Power)
-WARMTE: het langenbroekenweer uit Belgiƫ veranderde langzaam maar zeker naar een zwembroek-en-ijsjesweer

Gelukkig hebben de Franse (tol)wegen een uitstekende infrastructuur en om de paar kilometer een aire om even de benen te strekken. Ook wegrestaurants zijn er in overvloed, zolang er geld is, komt hier niemand om van de honger.

Leuk weetje: Zowel in Frankrijk als in Spanje moet je nergens betalen voor het toilet (en ze zijn proper).

In de namiddag eindelijk de grens over. Spain here I come! Eerste bestemming was L'escala, een aangenaam kuststadje waar we onze boterhammen opaten ons tegoed deden aan spaghetti carbonara bij 'Den Brusseleer'. U leest het, u bestelt en eet er in het Frans of Nederlands.

Voor de panoramawatchers: neem geen tolwegen en geniet van het Spaanse landschap. Met landschap bedoel ik bergen, leuke weggetjes en Spaanse hoertjes. Ik heb vooral genoten van de eerste twee.

Ondertussen was het maandag 18.30 uur en reden we Lloret city binnen. Alles goed? Dat dacht u maar. De receptie van het bungalowverhuur ligt op 'Ronda Europa 5' en dat stond niet op de gps... Bovendien bleef de receptie maar tot 19.30 uur open. Zoeken of een hotelkamer vinden was de boodschap! Na menig bergweggetje vonden we tussen Lloret de mar en Tossa de mar de receptie, hierna mochten we onze Duitse gastvrouw volgen tot aan de bungalow. Grappig genoeg stond die bungalow honderd meter van het huis waar we een half uur voordien de weg zijn gaan vragen.

Zei ik bungalow? Ik bedoel huis. Een beetje ouderwets ingericht, maar groot genoeg om de zomer in door te brengen. Mag het nog iets beter? Zeker! Want mijn kamer had zicht op zee...

Daar zaten we, uitgepakt en klaar voor twee weken vakantie...
en toen klopte er iemand op de deur....
--


Door tijdsgebrek (en absolute luiheid) zijn de foto's niet verkleind, bewerkt of mooi in de post verwerkt. Ik neem mij voor dit de volgende keer een beetje meer moeite te doen en de posts iets korter te houden.