PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

01 december 2006

Media & Macht: Ollivier Costemalle

Ollivier Costemalle is 44 en werkt al zestien jaar voor Libération, waar hij chef media is. Hij studeerde politieke wetenschappen en volgde daarna in Parijs een journalistenopleiding van twee jaar. Wij hadden met hem een gesprek over zijn krant, zijn job en de macht van de geschreven pers in Frankrijk...

Heeft de geschreven pers anno 2006 nog invloed?
"Uiteraard, maar veel minder dan twintig of dertig jaar geleden. We zijn nog steeds de vierde macht zoals ze zeggen, maar vandaag is het overduidelijk dat de televisie de grote macht heeft overgenomen.".
"De invloed van kranten is dus enorm afgenomen door televisie en ondertussen ook een beetje verplaatst met de komst van het internet. Als we het hebben over ‘de vierde macht’, dan is televisie vandaag de grote opiniemaker in frankrijk. Specifiek kan je zelfs zeggen dat TF1op dat vlak de grootste ‘machtshebber’ is."


Is het nodig dat de geschreven pers een opinie brengt?
"Historisch gezien is de geschreven pers altijd verzuild geweest. Vandaag zijn we natuurlijk veel neutraler, maar de meeste kranten blijven bij hun linkse of rechtse achtergrond."
"De kranten die echt worden gecontroleerd door een politieke partij -zoals die van de Parti Communiste- zijn zo goed als verdwenen."
"Ook kranten zoals Le Matin, die indirect gecontroleerd werd door de Parti Socialiste, verdwijnen bijna allemaal." (Le Matin de Paris bestond van 1977 tot 1987 nvdr.)
"Er zijn wel kranten die bepaalde waarden verdedigen. Zo is Le Figaro conservatief. Le Monde zal het vanuit christendemocratisch standpunt bekijken en Libération uiteraard vanuit links standpunt."


Heeft een krant zoals Libération ‘macht’ in een rechts Frankrijk?
"Toch wel. Onze oplage schommelt tussen 130 000 en 140 000 exemplaren. Natuurlijk is dat niet te vergelijken met een oplage in België. Frankrijk heeft meer dan 60 miljoen inwoners. We zijn geen grote krant maar we worden wel gelezen in de politieke, economische en culturele wereld. In feite zijn we een krant voor de opinieleiders en dat geeft ons een zekere invloed."

Neigt de Franse pers ook naar een tabloidcultuur?
"We hebben geen echte tabloidbladen in Frankrijk. Enkel France Soirspreekt een groter publiek aan op dat vlak, maar het is nog altijd geen tabloid."


En hoe zit het met de bestaande kranten?
"Tabloids hebben in Frankrijk nooit veel succes gekend. Dat soort kranten moeten ook een lage prijs handhaven en dat is in Frankrijk niet echt mogelijk om verschillende redenen, bijvoorbeeld omwille van het distributiesysteem. Er is ook niet echt een krantencultuur hier. Mensen kopen een krant hoofdzakelijk om zich te informeren."

Is er veel concurrentie van de gratis kranten ‘20 minutes' of ‘Metro’?
"Neen, de lezers van die kranten zijn geen lezers van Le Figaro of van Libération. Het zijn duidelijk nieuwe lezers. Wat wel een probleem vormde was dat deze kranten onmiddellijk een groot publiek hadden waardoor ze meteen aantrekkelijk waren voor de advertentiemarkt."
(PVL)

Labels: ,