Lang verhaal, waardoor ik durf te wedden dat niemand het helemaal zal lezen.
Kort: PJ ging op stap met een vriendin. Vriendin haar bijna-vriendje dook op uit het niets, maakte nog meer ruzie dan voorheen en wou PJ op zijn gezicht slaan. Bijna-vriendje kwam over als een controlerende gestapo die mijn auto wil vernielen als ik het niet zou zien.
Jongen, meisje. Niet echt in een relatie, maar niet echt 'just friends'. Sommigen zullen het wel begrijpen, het is niet de ideale situatie, but it'll do for now.
Hou die romantische ideetjes maar even uit het hoofd. Dit was de inleiding.
Meisje heeft ruzie met jongen en vraagt mij mee voor een babbeltje.
Halverwege de avond stuurt jongen een sms naar meisje. Correctie, zeven smsjes, een vijftal belletjes op de vaste lijn en dito op haar gsm. Meisje is nog steeds boos en negeert.
Even later stuurt jongen, dat hij een straatje verder op café zit. Hij nam speciaal de trein van Diest naar Aarschot, niet omdat hij haar miste, maar omdat hij niet wist waar ze zat.
Na een tijdje besluiten meisje (en PJ) het andere café te bezoeken. Mijn eerste indruk van de jongen was "oh god, wat voor een loser". Maar vriendelijk als we zijn geef ik hem een hand en laat ik hen even alleen.
Jongen loopt café uit. Meisje loopt hem achterna, PJ gaat terug naar het eerste café.
Volgt u nog? Hopelijk wel want naar het einde toe wordt het spannender.
PJ zit op café, meisje komt hem al wenend halen. PJ brengt het meisje naar huis. Aan de voordeur, slechts luttele seconden voor we binnengaan, duikt jongen weer op met de diep heldhaftige woorden:
"EY JONGE, KOMT IS HIER DAK U OEP U BAKKES SLAAG!"
Ookal had meisje meermaals uitgelegd dat ik louter een goede vriend was, jongen kon niet verdragen dat ik meisje naar haar deur bracht. Eigenlijk kon jongenniet verdragen dat meisje met andere mensen sprak.
Met het gevormde idee over de jongen, had PJ een lichte drang om de jongen een slag te laten geven, en hem vervolgens met zijn hoofd tegen motorkap te slagen.
Argumenten pro:
-Je mag meisje (en PJ die er bij stond) helemaal niet zo behandelen.
-Hij was een kop kleiner en 30 kg lichter.
Argumenten contra:
-mijn motorkap moet nog even meegaan.
Om de gemoederen wat te bedaren kwam meisje' moeder naar buiten om de jongen te kalmeren. Meisje bleef binnen terwijl PJ min of meer een troostfunctie probeerde te vervullen.
Op dit moment verlies je je objectiviteit.
Je kan objectief en steunend blijven, maar met zo'n vooroorlogse controlefreak die al wil slaan als zijn bijna-vriendin met een vriend gaat praten... Nah... Gaat u trouwens met de moeder van uw vriend(in) praten om terug op een mooi blaadje te staan?
Ondertussen was jongen al tweede keer terug bij mij gekomen. Hij wou weten waar ik woonde en liet mij verstaan dat hij mijn nummerplaat al van buiten kende... Nu moet ik zeggen dat dit een zekere indruk naliet bij mij. Ten eerste omdat een snotjong als hij drie letters en cijfers in volgorde kon onthouden. Ten tweede omdat ik mijn eigen nummerplaat zelf niet van buiten ken, en ik dus ook niet kon bevestigen dat hij het juist had. Maar ik dwaal af, hij wist me wel te vinden zei hij. Ook dat geloofde ik, hij had mij vandaag al gevonden, hoe moeilijk kan het zijn om me nog eens te vinden?
Om het verhaal niet (nog meer) nodeloos te rekken, sluit ik af door te zeggen dat jongen uiteindelijk pas vertrok nadat ik zelf in mijn auto stapte. 'Eind goed, al goed' (kuch).
Eigenlijk heb ik een enorm gebrek aan realiteitszin, ik dacht dat dit type vooroorlogse controlerende 'man' bijna was uitgestorven in ons land. Ze bestaan nog en in dragen geen lange baard of scanderen geen Koranverzen.
Ze leven gewoon... hier.
Voetnoot: 'Jongen' en 'Meisje' waren fictieve namen.