PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

17 mei 2008

New York New York!

Reizen naar de VS heeft iets vreemds. Wie business vliegt staat een beetje boven de regels. Zo maakt het niet uit wanneer we inschepen. Ook al is rij 40 aan beurt, we lopen gewoon voorbij. Mocht u het zich trouwens afvragen, ik tik deze tekst mijn benen languit gestrekt. Meteen ga ik ook even een dekentje nemen want na vijf gangen (als je de opgewarmde nootjes meetelt) begin ik zin te krijgen in een namiddagdutje. Enfin dat is relatief, het is op dit moment twee uur in de namiddag, of acht uur 's morgens in New York.

De andere kant van de medaille is een stukje minder interessant. Ik heb zonet aangegeven dat ik geen vlees, zaden, huisdieren en gevaarlijke bacteriën op zak heb. Vlak nadat ik heb aangegeven dat ik nooit ben veroordeeld voor vieze manieren. Een drugprobleem heb ik evenmin. Al vraag ik mij af hoe erg dat is in vergelijking met de vrouw naast mij die zichzelf min of meer in slaap heeft gedronken. Gelukkig snurkt ze niet zo hard. Toch niet met mijn hoofdtelefoon op.

Nog twee leuke kantjes? Het is zowat nodig om op elke vraag over ziektes, verslavingen, werkambities, fraude met visums en paspoorten neen te antwoorden, anders krijg ik mogelijk geen toegang tot The US of A. Interessant feit: mochten mijn antwoorden toch afwijken, dan moet ik eerst gaan praten met de Amerikaanse ambassade in België. Goed dat ze me dat laten weten op een papier dat ik vlak voor het opstijgen krijg. Het tweede is een pak korter maar eigenlijk zeer triest. Door het formulier te tekenen doe ik afstand van al mijn rechten op de beslissing van een douanier aan te vechten. Zijnde: als hij vindt dat ik er iets te Mohammedaans uitzie, dat ik op de volgende vlucht terug naar België zit en me niet eens op een basisrecht kan beroepen.

Tot zover mijn eerste indruk van de VS op zo'n vier uur van het landen. Maar vergis u niet, het is fijn hier te zijn.

Oh ja, als iemand het u ooit zou vragen. Ik werk voor een mediabedrijf en kom leren over nieuwe kabeltechnologieën waarmee we ons mogelijk kunnen toespitsen op het verdelen van Video On Demans-systems. Tegelijk hoop ik ook een aantal vertegenwoordigers te ontmoeten om zo tot interessante samenwerkingen te komen. Wat ik uit mijn nek slaag maakt niet uit. Zo lang ze maar niet doorhebben dat ik van de pers ben…


Ps: de blogposts komen in vlagen van vrije tijd. Op het moment van posten zit mijn eerste dag er zelfs al op. Voordeel is dan weer dat ik u al kan zeggen wat u mag verwachten:
-een onderonsje met de US Immigration
-halfnaakt in de Starbucks-toiletten
-Wim Oosterlinck

Labels: , ,

1 Comments:

Blogger Cherry Blossom Girl said...

Whoehoe, PJ in New York! Ze hebben het beiden toch overleefd, zie ik ;-)

zaterdag, mei 24, 2008 4:13:00 p.m.

 

Een reactie plaatsen

<< Home