PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

29 september 2008

Het gevaar van de commentaar

Als er iets is dat het internet heeft losgeweekt, dan is het de many-to-many communicatie. Waarbij we vroeger alles te horen kregen via ‘de krant’ of ‘den teevee’ kan nu eender wie moord en brand roepen en met wat geluk wereldwijd de media halen.

Ergens omhels ik deze evolutie. Niet alleen omdat er zo veel meer opduikt dan wat de journalist ter plaatse opmerkt, maar ook omdat er zo een wereld van discussies ontstaat, de ene al boeiender dan de andere.

Maar die totale vrijheid heeft zijn keerzijde. Een commentaarstuk of een reactie, van wie ze ook komt, krijgt probleemloos aanzien en geloofwaardigheid. De vraag is dan ook of er wel overal commentaar mag staan? Als ik Belsec mag geloven dan wist De Tijd momenteel commentaren bij bankartikels. Op het eerste zicht reden genoeg om censuur te schreeuwen. Op het tweede zicht is het een al maar begrijpelijke maatregel. Het gaat hier tenslotte over artikels waar beleggers zich op baseren voor ze hun geld al dan niet ergens in pompen. Wilt u dan dat er een kwade Fortis-belegger onderaan zijn ongenuanceerd gedacht kan zeggen? Of liever dat zestigjarig koppel dat van Citibank te horen kreeg dat het geld van hun vakantiehuisje weg is omdat een Amerikaanse bank zware pech had? Geef mij dan maar de (al dan niet terechte) geruststelling dat alles goedkomt.

Het lijkt wat ironisch. Een blogger die er voor pleit om enkel ‘echte’ media te geloven. Anderzijds spendeer ik een groot deel van mijn (niet bloggende) dag op een echte redactie dus u kent mijn kleur bij deze.

Maar voor ik verder afdwaal wil ik benadrukken dat “op het internet” geen echte bron is omdat iedereen er zijn ei kwijt kan. Zelfs commentaren met fragmenten als “toen ik nog werkte bij….” en “ik heb destijds gesproken met”, zijn absoluut waardeloos. Iets wat Humo een paar weken terug nog heeft aangetoond. Tenzij u volledig zeker bent van de naam en achtergrond van de persoon in kwestie, mag er een soort van geloofwaardigheid onstaan. Bij deze mag u voortaan dus een goed onderscheid maken tussen een blog als deze(bullshit), een reactie (nog meer bullshit) en een echt artikel van een echt betaalde neutrale auteur (meestal iets minder bullshit).

Bekijk het zo: u mag gerust genieten van de zever op deze blog, zo lang u maar beseft dat het flauwe zever is. Mijn filosofiën over maagwandcorercties of autoreparaties hebben dan ook geen enkele waarde buiten plat entertainment. Net zoals een (bekende) dokter of sportman, of een anoniemelinkg op het internet niets nuttigs te zeggen heeft over uw aandelen of uw regering.

Labels: , ,

27 september 2008

Foto's uit het verleden van de toekomst

Enkele maanden terug kreeg ik de kans om Lehman Brothers even te bezoeken in New York. Het was een regenachtige meidag vlak na een strenge controle door de Amerikaanse douanediensten. Ik herinner me nog de (niet zo spectaculaire) uiteenzetting over de huidige kredietcrisis, maar de man in kwestie was er op dat moment vrij gerust in.

He probably lives in a box now.


















De tweede foto is eigenlijk vanaf de ingang genomen. Van de binnenkant zijn er geen beelden wegens een fotoverbod, maar hiervoor mag u teruggrijpen naar het clichebeeld van meterslange bureaus met elke anderhalve meter een bureaustoel, 2-3 computerschermen en koffieverslaafde maatpakken.

Labels: , ,

23 september 2008

Can it make a phone call?

Een goed uur lang heb ik naar de live webcast van de T-Mobile G1 gekeken. De naam zal u niets zeggen, dus noem het maar de Google phone.

Tijdens dat uur live video (wat opmerkelijk vlot verliep), legden de heren van T-Mobile, Google en HTC uit hoe geweldig het toestel wel niet is. Zo is de openheid (lees: uw programmerende vrienden kunnen er iets voor maken) de sleutel om hem 'futureproof' te maken. De applicaties zijn dan ook de sleutel voor een betere telefoonwereld.

Wacht, kennen we dat niet van ergens? Kerel op podium, shiny dingetje, application store...










De Steve!



Maar terug naar het begin van mijn gezaag. Een dik uur lang werd er wel tien keer herhaald dat het geweldige applicaties heeft terwijl er op geen enkele moment over de eigenschappen van het toestel werd gepraat.

Batterijduur? Afmetingen? Gewicht? Type geheugenkaart? Megapixels? Kan je er mee bellen? MMS? Video-opname? Bluetooth? Miniusb? Sigarettenaansteker? WiFi?

Een paar van deze vragen werden beantwoord tijdens de Q&A na de marketingbabbel, maar tot op dit moment kan ik nog altijd nergens een (officiële) specificatielijst terugvinden. Wel weet ik dat hij in de States voor 199 dollar te koop zal zijn, maar dat kan een Europese consument niets schelen want wij krijgen hem pas ten vroegste binnen vier maanden. Die prijs mag u trouwens met een korrel zout nemen, want hij werd "geoptimaliseerd voor ons netwerk", wat wil zeggen dat je er een abonnement moet bijnemen.

Maar opnieuw terug naar de kern van de zaak: is het zo moeilijk voor PR-bureaus om een specificatielijst bij hun persberichten te steken?

Ze zijn trouwens niet de enigen. Een niet nader genoemd gigantisch Aziatisch computermerk (dat een half jaar terug nog een Blu ray concurrent had) heeft me vorige week nog hetzelfde gelapt toen ze hun minilaptop voorstelden.

Update: Ladies, gentlemen, I kid you not. De moment dat deze post werd geplaatst kreeg ik een Nederlandstalig persbericht binnen, waar helemaal onderaan een kleine link naar HTC stond. Hier stond dan nog een doorkliklink en dan ergens in een zijvakje... stonden er specificaties.

Labels: , , ,

22 september 2008

"Ahja we zaten fout"

De mop van de dag komt vandaag uit een Brusselse rechtbank waar het proces tussen internetprovider Scarlet en auteursrechtenvereniging Sabam werd verdergezet. Kort: "We hebben ons een beetje vergist, sorry meneer de rechter."

Die sorry komt neer op een dwangsom van 2.500 euro per dag, wat Scarlet intussen 667.500 euro kost, maar laten we even tot de kern van mijn klaagzang overgaan en die begint met dit artikel.

Sabam roept al meer dan een jaar zeer luid dat providers acties moeten ondernemen tegen het illegaal downloaden. Of zij verantwoordelijk zijn is een vraag die de rechter nog moet beantwoordelijk. Maar de auteursvereniging schreeuwt intussen maar vaak genoeg van ja, dat kan wel eens helpen.

En dat heeft ook geholpen, want toen de zaak vorig jaar werd bepleit concludeerde de rechter dat er 11 mogelijkheden waren om illegale downloads (via P2P) te blokkeren.
Elf... honestly, dat is toch wel keuze genoeg om een passende oplossing te vinden niet?

Niet dus. Van die elf zijn er maar zeven toepasbaar en van die zeven zijn er zes die al het P2P-verkeer tegenhouden. Dat wil dus zeggen dat u bijvoorbeeld niet meer op Skype kunt, of updates van World of Warcraft (10 miljoen spelers wereldwijd) niet meer kunt ontvangen. Such arrangements are called 'crappy'. Geen seks hebben helpt ook tegen SOA's, maar daar heeft u ook geen boodschap aan.

Gelukkig blijft er nog één magische wonderoplossing over... Audible Magic.
Toegegeven, ik heb de naam pas enkele weken terug ontdekt bij wat research over het onderwerp, maar de technologie van dit bedrijf belooft dat het muziek herkent en bijgevolg ook kan tegenhouden los van al de rest. Verizon (grote Amerikaanse internetprovider) en een Aziatische provider zouden dit al geprobeerd hebben, dus geen reden waarom het in het kleine België niet zou kunnen.

....Klopt ook niet echt... Bij Verizon wisten ze van niets en de naam van dat Aziatisch bedrijf wou Audible Magic liever niet vrijgeven. Raar, want de meeste bedrijven zijn er vrij trots op als hun revolutionair product wordt gebruikt.

Enfin, Sabam heeft zich geëxcuseerd bij de rechter, maar verschuilt zich achter het excuus dat de gerechtsexpert er ook was ingetrapt...
Nu zou je zeggen dat er nieuwe methodes worden voorgesteld, of dat de zaak vervalt, maar dat is dus niet het geval. Scarlet heeft volgens sabam zelfs niet goed genoeg geprobeerd. Kort: u krijgt naar uw voeten en ze stellen u elf maatregelen voor waarvan er maar één zijn werk doet. U probeert die ene werkende en nog probeert u niet hard genoeg. U volgt nog?

Het ergste aan deze zaak is echter dat er een expert aangesteld door het gerecht hier vorig jaar een vinger in de pap had, terwijl die er nu volledig naast blijkt te zitten. Dat Scarlet en Sabam een nietes-welles spelletje houden kan ik inkomen en daarvoor dient de rechtszaal ook, maar van een expert verwacht ik dat hij ook daadwerkelijk expert is en niet zomaar de praatjes van een bedrijf gelooft.

Kort: mijn geloof in het gerecht is vandaag toch flink de dieperik in gegaan en mijn respect voor auteursrechtenorganisaties is mja... nog minder geworden. Dit laatste is trouwens niet te verwarren met mijn respect voor muzikanten of hun recht om hier geld op te verdienen. Er is echter een flink verschil tussen iemand afluisteren of een deftig alternatief bieden.

Labels: , , , , , , ,

18 september 2008

Trek uw plan

Sinds de komst van op maat gemaakte advertenties kom ik als single jongeman wel vrij vaak reclame voor datingsites tegen.

Maar op Facebook winden ze er echt geen doekjes om.









Ik ben trouwens al meerdere keren Jessica Biel tegengekomen op die advertentiefoto's. Zou zij het ook beu zijn?

Labels: , , , ,

17 september 2008

Einstein Brain

De eerstvolgende die mij komt zeggen dat Apple zijn producten gebruiksvriendelijk zijn mag ze van mij toch even steken waar de zon niet schijnt (in de koelkast uiteraard).

Wegens de 'crashgevoelige' nieuwe iTunes onder Vista ben ik afgelopen weekend pas overgeschakeld op versie 8. Meteen werd ik verwelkomd door Genius (what's in a name?), het programma dat afhankelijk van de 27 genres die ik op een dag beluister gaat bepalen wat ik écht leuk vind, maar nog niet ken.

Nu stuurt Apple hiervoor anoniem gegevens naar zijn iTunes Store om mij daarna van suggesties te bezorgen. Hiervoor heb ik ook een Apple-account nodig, wat ik al had van toen ik mijn iPod K-pod kocht. Allemaal goed en wel, maar Flapple moest daarna ook accurate betalingsgegevens weten. Nogal nieuwsgierig voor een gratis dienst die alles anoniem verstuurt...

Dat alles anoniem verloopt wil ik echter wel geloven. De disclaimer die ik elke keer moest doorworstelen heeft respectievelijk gedacht dat ik in Spanje, Nederland en Duitsland woonde, met bijhorende aanspreking.
België durft ook al eens ontbreken uit het lijstje met landen. Maar na een keer of vijf opnieuw proberen verschijnt het wel.

-tussendoor: na de zoveelste trial and error ben ik er uit waar de fout zit. Standaard ben ik een Nederlander, maar kan ik België niet kiezen. Als ik daarna terugkeer, ben ik plots wel een Belg, maar een Spaans- of Noorstalige.-

Enfin na wat heen en weer gesukkel ben ik op de plaats waar ik het nummer van mijn Visakaart moet ingeven, samen met het controlenummer en de vervaldag. Nu heb ik zo'n kredietkaart, maar ik wil die niet gebruiken. iTunes mag mij gerust iets aanraden, maar moet het daarvoor onrechtstreeks toegang hebben tot mijn bankrekening?



Genius is dus wel degelijk geniaal, maar dan voor Apple. Wie wat impulsief is gaat hierdoor makkelijk een paar tientallen euro's extra's uitgeven op de iTunes Store. Het ergste is echter wanneer een nietsbeseffende ouder de kids toegang geeft.

Enfin, mocht iemand een manier weten om Genius aan de praat te krijgen zonder dat ik mijn naam, adres, telefoonnummer en kredietkaart moet opgeven, let me know. Want anders is deze geniale gratis dienst eigenlijk gewoon een irritante reclamebanner.

Labels: , , ,

14 september 2008

Goedgelovig / vuurspuwende slangen

Het valt niet vaak voor maar vanmorgen zat ik om half tien 's morgens in de kerk. Nog meer uitzonderlijk was dat het niet voor een begrafenis/doopfeest/trouw was, maar 'omdat het hoort'. Onder dat laatste mag u een herdenkingsmis verstaan. Eentje voor twee dichte familieleden die er niet door zullen terugkomen, maar als het mijn oma gelukkig maakt, dan ruil ik graag mijn zondagsbed voor een zondagsmis.

Nu heb ik ondanks de lichte ondertoon in deze tekst wel respect voor gelovigen. Als u hoop haalt uit de wekelijkse hostie of het bidden met Jezus, dan moedig ik dat alleen maar aan. Toch aanhoorde ik vanmorgen weer twee geweldige verhalen die samen in de "wat een farce"-categorie vallen.

Halverwege de mis begon de voorleesvrouw (geen idee of het een nonnetje was) een verhaal over Mozes en zijn volk te vertellen. Dankzij deze hemelse site heb ik het zelfs letterlijk teruggevonden.
Van de berg Hor trokken zij in de richting van de Rietzee, want zij wilden om Edom heen trekken. Maar onderweg werd het volk ongeduldig. Het keerde zich tegen God en tegen Mozes: ‘Hebt u ons uit Egypte geleid om te sterven in de woestijn? Er is geen brood, er is geen water en dat minderwaardige eten staat ons tegen. Daarop zond de heer vuurspuwende slangen op het volk af. Deze beten de Israëlieten, en velen van hen vonden de dood. Daarop kwam het volk naar Mozes en zei: ‘Wij hebben gezondigd, want wij hebben ons tegen de heer en tegen u gekeerd. Bid de heer dat Hij die slangen van ons wegneemt.’ Toen bad Mozes voor het volk en de heer zei tegen hem: ‘Maak zelf een vuurspuwende slang en zet die op een paal. Iedereen die gebeten is en ernaar kijkt, zal in leven blijven.’ Mozes maakte een bronzen slang en zette die op een paal. Ieder die door een slang was gebeten en zijn ogen op de bronzen slang richtte, bleef in leven.
Een kwartiertje later deed mijnheer pastoor het grote verhalenboek dicht en begon hij over zijn eigen geloof in De Heer. De brave man kon het niet vatten dat god lijden zou toelaten. Dat hij mensen straft om ze te doen leren. Dat hij zijn macht zou tonen zodat men hem zou respecteren. "Neen, in dat soort God geloof ik niet, ik geloof in een God die de mensen toejuicht", aldus mijnheer pastoor.

Daarom volgend kwam nog een verhaaltje over een Jood in een concentratiekamp die werd opgehangen op kerstdag, maar de betekenis ontging mij door een zeer grote WTF in mijn hoofd.

Mijnheer pastoor gelooft niet in een god die mensen straft om ze te doen leren, die zijn macht toont om respect te krijgen... Maar vlak daarvoor laat hij wel een verhaaltje vertellen over vuurspuwende slangen? Ik heb thuis ook al eens naar mijn voeten gehad omdat ik het eten niet lekker vond, maar as I recall werd ik daarvoor nooit bestraft met slangen, of iets in die aard.

De moraal van de dag is dus "praise the Lord so he won't fuck you with firesnakes". Ga nu alleen heen in wrede.

13 september 2008

Mediageilheid

Het was weer even geleden, maar gisteren kreeg ik nog eens een eervolle vermelding in Het Nieuwsblad. Toegegeven, een pagina 13 is nog nog lang niet zo spectaculair als de voorpagina die collega William een maand eerder haalde, maar het blijft wel iets uitzonderlijks.

Over het onderwerp zelf sta ik een beetje dubbelzinnig. Een gevaarlijke virusmail doet de ronde, maar vermeldt daarbij een Telenet-mailadres en betalingsgegevens. Niets uitzonderlijks, ware het niet dat ze er bij Telenet, KBC en Atos wel veel telefoontjes voor kregen.

Ik zei hierboven dus al "niets uitzonderlijks", in tegenstelling tot wat het artikel zelf suggereert. Zo'n dingen worden bijna dagelijks de wereld ingestuurd en al even dagelijks weer tegengehouden. Kernboodschap blijft dus: niets openen wat je niet kent, of van iemand die je niet kent.

De gevaarlijkste virussen gaan je computer trouwens niet wissen of blokkeren, maar blijven zo onopgemerkt mogelijk zitten tot je met zaken als Pc Banking bezig bent. Dan krijg je weer meldingen dat de Russische mafia banken hackt, een bericht dat eigenlijk gebaseerd was op een jaarverslag dat op dat moment werd uitgebracht. Dat er dit voorjaar opnieuw wat gefoefel bezig was, kon dan ook maar weinig mensen boeien.

Labels: , , , ,

10 september 2008

Apple doesn't like Vista

Apple heeft tijdens zijn meest recente hoogmis een aantal nieuwe dingen voorgesteld. Nieuwe iPods, nieuwe functies (die eigenlijk al langer in andere toestellen zitten) en... iTunes 8!

Nu kan het aan mij liggen maar ik raak niet echt opgewonden van nieuwe software. Meestal ben ik zodanig vertrouwd met de oude versie dat de nieuwe echt wel gebruiksvriendelijk en revolutionair handig (niet gewoon revolutionair) moet zijn om mij te overdonderen. Dat daar vandaag een 8 staat en een paar jaar geleden nog een 5 of 4 kan me eigenlijk niets schelen, als het maar werkt.

En daar wringt het schoentje. De software van Apple werkt... Met hardware van Apple en iTunes 8 is daar een schitterend voorbeeld van.

Daarstraks kreeg ik een stevige waarschuwing van een collega. Hij kreeg tijdens het testen van versie 8 alleen maar een Blue Screen of Death (BSOD) te zien. Nu kan je zeggen van Vista wat je wil, maar ik heb sinds mijn installatie in februari nog nooit een BSOD gehad. Al besef ik wel dat dit is omdat ik met nieuwe hardware werk, een kennis van me komt het schermpje iets vaker tegen.

Maar feit is en blijft: iTunes 8 + Vista = crash.

Apple is een bedrijf met 24 miljard dollar omzet en 28.000 werknemers wereldwijd. Het lijkt me heel moeilijk te geloven dat er niemand, al is het maar per ongeluk, een Vista-machine heeft en.... al is het ook per ongeluk, versie 8 al eens heeft geprobeerd alvorens het aan de paar miljoen gebruikers aan te bieden...

Let's face it, Apple probeert hier op zeer subtiele, doch smerige wijze zijn perfect gewaande producten te laten afsteken tegenover Vista dat het imago van een Bulgaarse Aldi-wijn heeft. Het etiket klinkt leuk maar het blijft kotsen met hoofdpijn. Dat imago moet ik trouwens steeds meer ontkrachten. Voor 95 procent van de tijd ben ik een tevreden Vistenaar, mijn acht jaar oude webcam werkt niet meer en soms doet het netwerk wat moeilijk, maar ondertussen zijn de ergste frustraties voorbij. Behalve wanneer Apple iets nieuws uitbrengt natuurlijk.

Update: Gizmodo, het Apple forum enz... hebben het ook al gemerkt.

Labels: , ,

Coolest train ever

Letterlijk en figuurlijk dan.

Labels: , ,

05 september 2008

Korte samenvatting

Kort samengevat: ik heb hier te veel beleefd om het nog op te noemen.

Mijn celebity-status is zo goed als over, minder sociaal ben ik er echter niet door.
Nieuwe vrienden maken is overigens handig als je alleen op vakantie bent. De proppers die je tien minuten eerder nog een stripclub wilden binnentrekken bieden je nu gratis shots aan in de meer deftige uitgaansgelegenheden. De drank is plots ook wel een pak goedkoper in die clubs en dat kan ik alleen maar toejuichen.

Ik ben
-Dofijnen gaan spotten
-Een fan van dronken Britse meisjes
-Off Road gaan rijden
-kilometers gaan fietsen
-Gaan zwemmen in het stuwmeer
-Met een serieus gewonde teen terug uit dat meer gekomen
-Mogelijk de enige single op mijn hotel
-Bijzonder goed Duits aan het spreken
-Mijn Nederlands buurmeisje naakt op de gang tegengekomen
-Er daarna nog iets mee gaan drinken
-Daarna niet in slaap geraakt omdat ze ruzie aan het maken was met haar vriend.

En nog zo veel meer...

Labels: , ,

02 september 2008

Clubreport 1: I'm a local celebrity¿

Voor het eerst in drie jaar heb ik nog eens een blogpost geschreven met pen en papier. Op dit eigenste moment ben ik een stevige kater aan het verwerken, dus in afwachting daarvan is er genoeg tijd om mijn literair meesterwerk van vannacht uit te tikken. Opnieuw mijn excuses voor tikfouten, this is not my favorite keyboard.
---

Ondertussen (maandag 4 uur ´s nachts) meer dan 24 uur met vakantie en het bevalt me hier wel. Aanvankelijk ging ik vanavond gewoon iets drinken met Nele en Ben (de mensen die ik op de luchthaven al tegenkwam), maar tegen middernacht stond ik terug alleen voor het hotel.
Dus wat doe je alleen op een eiland met alleen maar vrije tijd? Juist: taxi¡ "take me to a good club." Dat werd uiteindelijk shoppingcenter Cashbah, waar s´nachts een paar disco-pubs openen.

Strange things happened there. Blijkbaar lijk ik vrij hard op een bekende Ier (vraag me niet welke). Op dat moment wist ik dat nog niet, maar het verklaart een beetje waarom er plots twee Britse jongedames voor mijn neus stonden. Ik gebruik het woord jongedames, maar de term ´wijven` is meer op zijn plaats. Aandachtsvragend zat de ene meer aan mijn kont en t-shirt dan ik zelf aan mijn pintje. De andere concentreerde zich op het meer intensere `druk uw gat zo hard en snel mogelijk tegen PJ aan.` Dat tweede kan ik in zekere mate nog appreciëren, maar na twee jaar salsa, verwacht ik van een vrouw toch een beetje ritme en een beetje voorzichtigheid in de zone waar mijn toekomstige kinderen liggen opgeslagen (ik weet dat dat biologisch niet klopt maar gun me de uitspraak).

Het grappigste was echter toen ze hun mond opentrokken. Ik spreek en begrijp Engels, maar niet het binnensmonds gekwetter wat die twee produceerden. "aeou eh si-eh" kwam er maar uit. Waaruit ik dacht te begrijpen dat ze dachten dat ik een zanger zas. Tien minuten later en veel gezaag over mijn zogezegde `euhlfehnd` (girlfriend) later bleek dat die eerste dus stond voor "are you single?" I kid you not, de conversatie van vanmorgen met de Spaanstalige kamermeid ging zelfs vlotter.

Vraag me niet hoe, maar via deze twee ben ik aan de praat geraakt met Dave en Matt, een Brits koppel. Matt is trouwens een meisje voor alle duidelijkheid. Dave vertelde me dan dat ik vrij hard op een famous McIrish lijk en zijn vriendin geloofde dat grapje meer dan een uur lang.

Anyway, na ons bezoek aan `Rogers`, waar de sfeer goed was en de drank stikduur, gingen we verder op tocht door de Kashbah. The Garage bleek toen even the place to be. Matt mag dan niet de knapste zijn, ze slaagde er mooi in om ons negen vodka-lemonades te bezorgen voor 21 euro. Britten kunnen trouwens niet zuipen, ze zijn gewoon snel zat. Uiteindelijk heb ik 4,5 van die negen zelf binnengekapt. Als u weet dat de verhouding sterke drank/fruitsap hier 50/50 is (bij ons 30/70), dan beseft u dat het hierna iets moeilijker werd om details te onthouden.

Een beetje beroemd en een beetje zat stond ik daar terwijl Dave en Matt mij absoluut aan "hot chicks" wilden introducen. Mij niet gelaten, ware het niet dat ik me afvroeg hoe hot ze zou zijn afgaande van hun eigen standards voor elkaar...
---
Even tussendoor: terzijl ik dit uittik zijn ze rechts van mij een computer aan het vervangen. Omdat de pc`s hier in de zetel verwerkt zijn, wordt hier dus een hele zetel afgebroken zodat de technieker van dienst alles kan monteren. De twee twaalfjarige meisjes aan de linkerkant amuseren zich er rot mee. Ze zitten bijna naast elkaar en nog zijn ze met elkaar aan`t chatten.
---

Maar terug naar de pub waar een niet-onknappe blondine op me afstapte. De woorden "ken ik u van ergens" kwamen in mij op, maar ik hield wijselijk mijn mond tot zij de hare opende.
"Zijt gij de broer van Annelien niet?", klonk het.

Dus op 3070 km van huis, nadat ik op de luchthaven al een vriendin en haar vriend was tegengekomen, loop ik eventjes een vriendin van mijn zus tegen het lijf. Jammer genoeg eindigt haar vakantie net.

Tot zover alles wat u moet weten. Of misschien deze nog: geloof het niet te snel als proppers je binnelokken met "we`ve got Stella and Jupiler." Zo ben ik vlak voor het slapengaan nog een duistere bar binnengelokt. Helaas bleek het enige betaalbare er San Miguel te zijn, best nog wel te drinken, maar toch een zware teleurstelling op een vakantiebestemming waar je alle tien meter een Heineken-café tegenkomt...

Labels: , , ,

01 september 2008

If you like piña colada...

Nog geen 24 uur hier en toch zit ik weer achter een pc mijn mail te checken... Ma soit ik hou het zo kort mogelijk want een qwerty-toetsenbord is mijn ding niet. (so don"t mind typo"s of alternatieve leestekens.)

Hoe is het daar?
Goed, zeer goed zelfs. Mijn kamer is bijna zo groot als het appartement dat ik vorig jaar met vijf vrienden huurde. Het eten is veel en lekker. De snacks en ijsjes zijn voor later op de week. Het weer kan iets beter, de lichte regenbui is volgens de organisator een absolute uitzondering en gezien het hier nog zeer aangenaam warm is, wil ik dat gerust geloven. Mocht het u interesseren: I was drinking piña colada when I got caught in the rain.

Valt dat zo¨n beetje mee zo alleen?
Wel dat hangt af wat je alleen noemt. 99 procent van de gasten is hier Belgisch of Nederlands, enkel voor de (bijzonder knappe) serveersters moet ik mijn engels of drie woorden spaans bovenhalen. Het idee dat ik dit jaar eens niemand bekend zou tegenkomen heb ik nog voor het inchecken laten varen. Achter mij stond een vriendin die met haar vriendje hier enkele hotels verder logeert.

Ging ge het niet kort houden?
Jawel, ik ga nu een fiets huren en het stadje wat ontdekken :-)

Labels: ,