PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

03 augustus 2010

Adios amigos

Vrienden,

Tussen het eerste woord van deze blog en deze eerste, zijn drie minuten voorbij gegaan. Een akelige stilte die mij op het hart drukt dat het tijd is om te vertellen waar ik al een tijdje mee bezig ben.

Dit najaar, in de eerste dagen van oktober, verdwijn ik voor een paar maanden. Ik verlaat België om Europa rond te trekken. Er is een lijstje van landens/steden die ik verkennen en we zien wel hoe ver geld, goesting en avontuur mij brengen. De enige vaste afspraak is die van maandag 18 april 2011, want dan verwacht mijn baas dat ik terug achter mijn bureau zit.

En nu?
Geen flauw idee eerlijk gezegd. Maar voor het eerst sinds lang is 'het niet weten' een doel en geen probleem of tekortkoming.

Waarom?
Omdat ik het wil, omdat ik het niet durf en omdat het nodig is. Dat laatste is een minder leuk verhaal, en daarom moet u helemaal tot het einde lezen. Maar dit verhaal heeft een happy end, en een al even gelukzalig begin. Ook al lijkt dat op dit moment niet zo.

Ik hou van het buitenland. Een van de allermooiste eigenschappen van mijn job is dat ik een paar keer per jaar naar een ander land kan (of kon, want het is crisis). Alleen al die eerste ogenblikken op een andere bodem geven mij een onbeschrijflijk gevoel van blijdschap. Ik heb niet altijd de behoefte om alle musea en monumenten af te schuimen, maar een namiddagdutje in een park in Madrid, of een pintje op de trappen van Sacré-Cœur, het gevoel van ergens te zijn, is wat ik wil beleven.

Dat gevoel heb ik al een tijdje. De eerste keer was nadat ik enkele jaren geleden L'Auberge Espagnole zag tijdens de Franse les. Voor een jaar naar een ander land trekken is er nooit van gekomen en dat zal ook deze keer niet het geval zijn. Ik blijft binnen Europa waarbij ik op een drietal plaatsen telkens een maandje zal blijven. De rest wordt een samenhang van jeugdherbergen, couchsurfing en whatever comes along.

Hoewel ik elke dag enthousiaster wordt van het 'plan', ben ik tegelijk ook ongelooflijk bang. Ik heb nauwelijks kookervaring, om van de was maar te zwijgen. Bovendien ga ik op plaatsen komen waar ik niet eens de taal machtig ben.

Anderzijds ben ik niet eens ver weg. In het ergste geval ben ik 24 uur van huis verwijderd. Op de meeste plaatsen betaal ik in euro en elke grootstad heeft genoeg overlevingsmogelijkheden. Maar vooral: Ik heb me voorgenomen om vaker dingen te doen die me bang maken. Cage fighting is misschien een stap te ver, maar ik wil dingen doen en beleven die mijn wereldbeeld opentrekken en van mij een beter, volwassener en vooral aangenamer mens maken.

De laatste reden is er eentje die moeilijk in woorden uit te leggen valt. Ik ben veel beu. De laatste maanden zijn voor mij heel donker geweest. Geen zin, geen energie, geen motivatie, niets. Op zo'n moment ben ik trouwens allesbehalve een plezante mens. De zurigheid droop/druipt er met momenten vanaf en alles wat mij niet aanstond kreeg het dan ook te horen. Daarom ben ik sommige mensen een welgemeende sorry verschuldigd voor de niet welgemeende fuck you’s die ik hen meermaals heb gegeven.

Maar er wordt aan gewerkt. Ik zoek dan wel terug te komen, maar hopelijk als een nieuwe mens. Iemand die in de buurt komt van hoe ik me een paar jaar terug voelde. Elke dag nieuwe dingen ontdekken en beleven. Soms elke dag dezelfde dingen, maar vanuit een ander perspectief. Meer genieten en opgaan in de kleine details, maar veel minder in grote oncontroleerbare zaken. Streven naar een eigen perfecte wereld, maar vooral weer leren genieten van de road trip naar die eindbestemming.

De afgelopen weken heb ik vaak getwijfeld of ik dit zou doen. Maar elke keer wanneer ik er met iemand over sprak, kreeg ik alleen maar bevestiging. Van de weinigen die mij zijn voorgegaan, de velen die het stiekem ook willen doen en in het bijzonder van de mensen die ik het minst graag achterlaat.

So what’s next?
Next is de zoveelste belofte dat ik opnieuw ga bloggen. Of ik die belofte ga nakomen weet ik niet, maar ik ga tenminste op plaatsen komen waar iets over te vertellen valt. Ik hoop in de komende weken ook tijd te vinden om over mijn ‘voorbereiding’ (of het gebrek daaraan) te bloggen.

En wij?
Ik heb jullie nodig. Voor het eerst in mijn leven ben ik zeven maanden vrij om te doen wat ik wil. Geen werk, geen deadlines, geen stress en een leven dat ik nog volop moet ontdekken. De bedoeling is om niet te vaak online te zijn, maar als ik er ben dan lees ik heel graag jullie reacties of wat dan ook.

Wie mij een slaapplaats, al is het maar voor één nacht, kan aanbieden ergens in Europa (buiten België) mag mij uiteraard ook iets laten weten. Ik ben relatief beschaafd en zeer bereid om af te wassen in ruil voor een zetel/bed.

Om af te sluiten nog twee filmpjes die die mij de afgelopen weken enorm veel deugd hebben gedaan. Ze zijn misschien wat gedateerd, maar nooit oud genoeg om opnieuw te bekijken.

Wear Sunscreen


Where the hell is Matt?

Ps: voor pr-lui die op deze blog terechtkomen, Ja ik stop al half september, maar jullie krijgen hoogstwaarschijnlijk nog een mailtje met de 'zakelijke' versie.

Labels: , , , ,

10 Comments:

Anonymous Andhi said...

Vooral niet vergeten te dansen hè PJ!

dinsdag, augustus 03, 2010 2:01:00 p.m.

 
Anonymous Sien said...

Ik wist het al een tijdje en ben helemaal Pro! Geniet van deze kans!

Doe dat goed daar!

dinsdag, augustus 03, 2010 2:02:00 p.m.

 
Anonymous Davi said...

Geniet er van! :-)

dinsdag, augustus 03, 2010 2:04:00 p.m.

 
Anonymous Melissa Brugmans said...

Amuseer u en genieten... meer moet dat niet zijn en die angst is gezond, maar laat ze u niet leiden he!!!!!

be carefull!!!!

dinsdag, augustus 03, 2010 2:15:00 p.m.

 
Anonymous Michel said...

Spannend, maar ik kan het je alleen maar aanraden. Zelf een half jaartje States gedaan op jouw age en ik kwam ook terug als een ander mens. As in: de lul die ik nu ben ;-)

dinsdag, augustus 03, 2010 2:22:00 p.m.

 
Anonymous Ilse said...

Geniet en profiteer ervan!Ben één van die mensen die het stiekem ook wel wil doen :-).

dinsdag, augustus 03, 2010 3:32:00 p.m.

 
Anonymous BartStoffels said...

Doe het niet! Blijf. Ik voorzie voor jou een plaatsje bij de coole jongens van PCMag. iPad inbegrepen ;-)

dinsdag, augustus 03, 2010 3:55:00 p.m.

 
Anonymous Tombleweed said...

Niet luisteren naar mijn baas, PJ. You can't buy freedom with an iPad. Je zult dagen hebben dat het kut gaat zijn, en dat je denkt "had ik dit maar nooit gedaan", en dagen dat je je erg amuseert. Maar uiteindelijk, helemaal op het einde, misschien als je al terug bent, zul je denken "fuck, ik deed wat ik moest doen."

dinsdag, augustus 03, 2010 4:45:00 p.m.

 
Anonymous Nathalie said...

Ik vind niet dat je maturiteit mist of dat je moet veranderen ofzo. Maar dit is wél een belangrijke investering in jezelf. Door in nieuwe omgevingen te vertoeven, ga je jezelf "verrijken" met ervaringen. Hopelijk ontmoet je leuke mensen en zie je wonderschone dingen. Wees aardig voor jezelf en doe vooral alles wat je anders niet zou doen!

Veel succes!

Ps: je zal geen spijt hebben van het couch surfen. Ik kan alleen studentenkoten afraden...

woensdag, augustus 04, 2010 9:24:00 a.m.

 
Anonymous Dries said...

Je angst recht in de ogen kijken en ervoor gaan, dat is de eerste stap naar genieten van het onbekende nieuwe.

Geniet ervan en laat je vooral metersdik bedelven onder de invloeden van buitenaf. All the best!

woensdag, augustus 04, 2010 2:04:00 p.m.

 

Een reactie plaatsen

<< Home