PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

21 oktober 2010

Things you don't remember but never forget

Voor Europa rond te reizen heb ik met zekerheid het slechtste seizoen uitgekozen. De meeste hostels zitten nog niet in hun low season-tarief, maar het weer zit toch al vrij hard in moessonmodus. Maar eigenlijk maakt het allemaal niets uit. I'm on a train, I can't complain.

“En hoe is het daar?”
Goed, zo goed dat ik nauwelijks tijd of zin heb gehad om te bloggen. Wanneer het er dan toch van kwam bleek het paginalang relaas een halve dag later te zijn verdwenen. Damn you all-eatling BSOD's! Damn you!

Voor wie nog niet helemaal mee is. Afgelopen zondag ben ik begonnen aan mijn Eurotrip. Van Aarschot ging het via Antwerpen naar Amsterdam en daar heb ik de afgelopen vier dagen uitgehangen. Ik hou van Amsterdam. Ik kan er geen specifieke reden op plakken, maar hoofdsteden geven mij al snel een gevoel van 'hier gebeurt het'.

(Intussen stopt mijn trein even in Hannover)

Ik zou jullie kunnen verblijden met allerlei toeristische info, maar daar ben ik heel slecht in. Het kostte mij al een paar dagen om uit te zoeken hoe ik met de tram naar het Van Gogh Museum moest gaan. Al was het er wel de moeite. Van Gogh was, voor zover ik alles goed heb geïnterpreteerd, een zonderling. Net om die reden was hij een geniaal schilder/tekenaar, maar anderzijds heeft dat hem tot de wanhoop gedreven. Geniaal en anders zijn is een last. Gelukkig ben ik een lichtgewicht.

Dichter bij mijn slaapbarak (The White Tulip Hostel, goeie ligging, deftige bedden, veel te klein toilet) waren ander culturele activiteiten te beleven. Alsof verblijven boven een Irish pub al niet slecht genoeg was voor de gezondheid was er zowel links als rechts binnen de tien meten een coffeeshop. Wie via de achterdeur vertrekt zit vlak in het Red Light District. Er zijn ergere plaatsen om de nacht door te brengen.
Uiteraard wil u vooral weten wat ik daar allemaal heb uitgestoken en of ik van groene of rode specialiteiten heb geproefd. Wel, een van de twee zeker wel. De rest laat ik aan uw fantasie over, want zo veel valt er ook niet van te herinneren.

Mabon, veel spectaculairs kan ik u over de eerste dagen niet vertellen. Behalve misschien mijn kortstondige ontmoeting met Zijne Koninklijke Majesteit Konining Beatrix (is dat de correcte titel?) Maar daarvoor moeten we terug naar de hoerenbuurt.
Enfin we gaan het niet spectaculairder maken dan het al is. De achterkant van mijn hostel komt uit op die buurt, maar daar staat ook een leuke oude kerk (je weet maar nooit wie zich bekeert, in welke richting dan ook). Op het moment van mijn passage stond er plots wel heel veel politie en kijklustigen, en journalist zijnde ga je dan alvast klaar staan met je fototoestel in de hoop dat het iemand is die je überhaupt kent.

And there she was, Beatrix uit de kerk, in de wagen, met nog een pauze voor de foto en wat gewuif. Meteen kan ik mijn lijstje celebrity spotting herschikken. Sorry Mark Hamill, you might be a Jedi but you can't beat a queen.
--

En met die platte uitleg ga ik jullie laten. Ik heb nog anderhalf uur trein tot Berlijn en nog net genoeg batterij om een aflevering van True Blood, mijn laatste kijkverslaving, er door te jagen.

Voor wie het graag weet: Ik zit tot zondagmiddag in Berlijn waarna ik de trein richting Warschau neem. Maandagochtend is het direct door naar Krakau waar ik opnieuw drie dagen blijf. Daarna wacht mij een treinrit van acht uur (!!) richting Praag en de rest... moet ik nog uitzoeken.

Ohja, de ingebouwde GPS op mijn nieuwe Nokia blijkt zowat het slechtste navigatietoestel dat ik ooit in handen heb gehad. Als ik straks op mijn bestemming geraak dan krijgt u nog een relaas van hoe die poging tot navigeren ging.

Labels: , , ,

1 Comments:

Blogger Eva said...

Ik gok op groen ;) En True Blood? Finally!

donderdag, oktober 21, 2010 9:15:00 p.m.

 

Een reactie plaatsen

<< Home