PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

01 november 2010

If pigs could fly...

(before we go on: met deze tekst wil ik niemand persoonlijk viseren.. Lees dus gerust verder met de nodige ‘sommige’, ‘soms’, ‘niet altijd’ in gedachten.)

Sinds de opkomst van Facebook zie ik met de regelmaat van de klok statusupdates verschijnen waarin vrouwen klagen over mannen. Het zijn klootzakken, ze zijn onbetrouwbaar, ze willen maar één ding, ze kwetsen, misbruiken, liegen, bedriegen enz...

Ik wil dat niet ontkennen, maar zo’n dingen zijn niet fijn om te lezen als doorsnee man. De meesten van ons zijn wel degelijk beschaafde mensen. We zijn misschien niet geweldig, maar de meesten onder ons proberen dat wel te zijn. Bovendien gaan we jullie ook wel in een clichéhokje steken na zo’n uitspraak.

Het zijn vaak dezelfde vrouwen, en vaak gaat het zelfs over dezelfde mannen. Dames, dat passive-agressive gedoe op Facebook gaat het niet verhelpen. Is uw vent een ambetante kloot die al meer dan eens met uw voeten heeft gespeeld, zeg het hem dan en dump hem vervolgens. Single zijn mag dan niet altijd een pretje zijn, zagen en klagen over uw relatie (of hoe u het ook wil omschrijven) is dat evenmin.

Tegelijk krijg ik als man een bijzonder verwarrend gevoel van heel dat gedoe. Niet dat ik mezelf als de perfectie van het menselijk ras beschouw, maar ik probeer wel ‘ne goeie’ te zijn. Ik ga niet aandringen, ik probeer geen cheezy versierzinnen en zo lang ik geen duidelijkheid heb, ga ik mijn tong niet door een vrouw haar keel rammen in de hoop dat ze zat genoeg is om dat toe te laten.

Helaas wordt dat allemaal op een of andere manier wel verwacht. Wij zijn de jagers en dat spel ligt al eeuwen vast. Het is zelfs niet beperkt tot vrouwen versieren. Wie in het leven nooit risico’s neemt zal zeer saai en eenzaam eindigen. Maar de balans tussen de gentleman en de oermens is moeilijk te vinden. Er over nadenken maakt het er niet gemakkelijker op..

Mabon daar gaat het eigenlijk niet om. Deze blogpost is een oproep aan alle vrouwen die zich ergens herkennen in deze tekst. Wees een beetje rationeel. Gemakkelijk is het niet, ik ben zelf de eerste om zijn hoofd te verliezen als er een knappe madam vriendelijk naar mij lacht, maar een beetje rationaliteit kan soms wonderen doen. Toen ik 15 was dacht ik dat het aan de leeftijd lag, maar nu ik 25 ben merk ik dat de omgeving wel verandert, maar de situatie niet.

Ik ben zelf een fan van meligheid en romantiek, maar overgeromantiseerd naïvitisme maakt het alleen maar erger. Voel u vooral vrij om Disney de schuld te geven van het hopenopdeprinsophetwittepaard-syndroom. Al hoop ik wel dat de meesten er uit leren. En misschien zelf wat meer initiatief nemen. Kwestie van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen te verbeteren en foute kerels te snel af te zijn.

Dames, pas uw lijst met criteria aan. Kijk breder maar handel selectiever. En vooral: hou uw hoofd er bij. Want elke keer dat er nadien wordt geklaagd over de rotheid van het mannelijke geslacht, zijn de resterende ridders onder ons een beetje minder geneigd om ons wit paard te bestijgen.

Labels: ,