PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

17 februari 2014

Beste redacties, kweek uzelf hybride journalisten

Sofie Marguillier vat in haar blogpost over haar ontslag perfect samen wat er foutloopt op Belgische nieuwssites. Snel, verstand op nul, geen diepgang en vooral clicks genereren. Dat samen met een zeer vreemde uitspraak over online media doet mij één ding afvragen:

Waarom laten we zoveel jong webtalent onbenut?

De doorsnee webredacteur komt nauwelijks buiten. Sommigen hebben daar geen probleem mee. Maar voor wie met grote ambities in de media stapte heeft dat twee gevolgen. Hij of zij raakt totaal ontmoedigd en haakt na enkele jaren af. Of je gaat er in mee en ontplooit buiten je verzin-eens-een-wtf-titel weinig extra capaciteiten.*

Van centen heb ik te weinig verstand. Maar het staat buiten kijf dat print nog niet dood en online nog niet winstgevend is. Twee redenen om hybride journalisten te kweken die het ritme kennen van een online nieuwsdag, maar tegelijk de ervaring hebben om door de waan van de dag te kijken en stukken te schrijven die een meerwaarde bieden. Of die stukken online, op print, gratis of tegen betaling verschijnen laat ik in het midden.

Laat jonge journalisten beginnen op de website. Maar geef ze een perspectief om te experimenteren en door te groeien. Laat ze beginnen in de tsunami van relevante en irrelevante nieuwtjes, laat ze snel en kort op de bal werken. Maar geef ze regelmatig de ruimte om dat beetje extra te doen en wat te experimenteren met nieuws zodat ze het verschil tussen een copypaste-stuk en een eigen artikel (en soms een scoop) leren kennen.

U begrijpt waar ik naartoe wil: door je webredacteurs genoeg kansen te geven, al is het maar door ze één keer per maand naar een persconferentie of een interview te sturen, doen ze een pak ervaring op. Tegelijk voorkomt het dat je jonge krachten afhaken of ten onder gaan aan een burn-out, een bore-out of een algemene afkeer van wat online journalistiek vandaag in realiteit is: een vuilbak waar meer wordt gekopieerd dan zelf geschreven.

En wat nadien?
Het eindresultaat kan een redactie zijn die naadloos crossmediaal werkt en naarmate ze langer bestaat meer ervaring krijgt en ook een netwerk en vakkennis opdoet om kwaliteit te kunnen leveren. Op dat moment heb je een journalist met de skills van een webredacteur, maar met de kwaliteit van een 'klassieke' journalist. Een aanwinst die op elke redactie gewenst is, want op sommige redacties is het water tussen print en online nog steeds zeer diep.

--
(U was gehaast? Geen probleem, hier stopt de essentie. De rest zijn aanvullingen en disclaimers.)

Zelf heb ik een vergelijkbare kans gehad. Toen ik in 2007 begon bij ZDNet.be schreef ik enkel voor de website. Misschien maar goed want ik heb evenzeer op een lui moment me geworpen om berichten die achteraf gezien amper nieuwswaarde hadden. Maar ik kreeg er wel de kans om af en toe te experimenteren en tijd te steken in kwaliteit. Een beetje nabellen, wat dingen uitzoeken, controleren en zo op termijn zelf op zoek te gaan naar nieuws. Dingen die bij een aantal nieuwssites ongetwijfeld als tijdverspilling en 'niet uw job' zouden worden bestempeld.

Het zijn die dingen die mij de passie voor de job hebben bezorgd. Ook vandaag bij Data News werk ik grotendeels voor de website, een leuk medium waar het lekker snel kan gaan. Maar wel afgewisseld met 'papieren' artikels waar je meer tijd in steekt en op lange termijn meer ervaring uit haalt. Ik heb zelf geen ambitie om ooit volledig van online weg te gaan. Maar wel om mezelf te blijven verbeteren en dat kan je niet als je vasthangt aan één medium met één redactionele stijl.

Ik besef overigens goed dat de meeste nieuwssites wel degelijk stukken brengen die kwalitatief verantwoord zijn. Politieke of economische berichtgeving is er op de meeste sites wel, maar ze wordt amper aangeklikt en dus staat de twerk van Miley Cyrus prominenter dan de beslissing over wetsontwerp X dat het voorsorteren van plastic botervlootjes moet vereenvoudigen. Maar ik ben er wel van overtuigd dat online media een gulden middenweg kunnen vinden naarmate er meer hybride journalisten rondlopen die er voor kunnen zorgen dat die kwaliteitsvolle berichten evenzeer goed worden gelezen.

*Mijn excuses tot slot als ik hier enkele webredacteurs op hun paard jaag door hun job als saai en weinig uitdagend te omschrijven. Dat is mijn perceptie over iemand die 5 dagen per week Belga's online zet en stukken schrijft op basis van Reddit, Buzzfeed of twitterende bv's. Maar als dat uw ding is dan heb ik daar uiteraard alle respect voor. Het is alleen niet iets wat ik zou willen doen en het is, ondanks de lezers die het oplevert, niet iets wat alle webredacteurs horen te doen.