PJ's opinion. My side of the story, my 15 minutes of fame.

23 maart 2015

Loon naar werken

(Dit is geen post tegen  sp.a, het is een post tegen het gebrek aan verantwoordelijkheid in de politiek)

De sp.a wist vanmiddag met één tweet mij te herinneren waar een groot deel van mijn politieke ergernis vandaan komt.


Het probleem met beleid voeren is dat het traag en complex is, en je de resultaten vaak pas jaren later kan vaststellen. Dat laat ruimte voor veel wazigheid. Je kan als minister enthousiast dingen lanceren waarvan de uitkomst onzeker is. Omgekeerd is de kans groot dat je heel veel in gang zet waar je opvolger, al dan niet van dezelfde partij, de vruchten van plukt. Valt dat tegen? Dan is het de schuld van je voorganger.

In dezelfde categorie las ik vandaag hoe de sp.a zich opwerpt als moraalridder... Maar er nooit zelf in slaagde om het buitensporig gedrag van de banken te voorkomen met pakweg regulering of controle. Nochtans zaten ze sinds 1988 in de regering, dat is twintig jaar voor de crisis losbarstte.

De sp.a valt daar niet als enige iets in te verwijten. Maar klagen over iets wat je zelf niet hebt tegengehouden illustreert wat ik vandaag mis in de politiek: echte verantwoording.

Eigenlijk zou de staat de lonen van politici (en dotaties van partijen) voor 60 procent opzij moeten zetten.  Je krijgt een riant bedrag om van te leven (pakweg drie- à vierduizend euro). Maar de rest krijg je pas na tien jaar. Maak je tijdens je beleidsperiode regels om pakweg de werkloosheid terug te dringen, dan oordeelt een onafhankelijke instantie (het Rekenhof bijvoorbeeld) of jou regels daartoe hebben bijgedragen of niet. Kort samengevat: heb je goed werk geleverd dan krijg je een geweldige jackpot op het moment dat je misschien al lang uitgerangeerd bent. Daar mag zelfs een bonus in zitten voor buitengewone prestaties. Heb je je beperkt tot steekvlampolitiek terwijl je de rekening doorschuift naar de volgende generatie? Dan zal die volgende generatie kunnen voorkomen dat je er een ministerloon voor krijgt. Bekijk het als pensioensparen met karma.

Is dit kort door de bocht? Ja, want dit is geen beleidsnota. Maar het idee kan het politiek beleid verbeteren. De drang van aankondigingspolitiek daalt bovendien, want je wordt achteraf financieel afgerekend op uitspraken en plannen die tot niets leiden.

Maar vooral: we stoppen met de schuld voor ons uit te schuiven.

Er is één constante in de vijftien jaar dat ik politiek probeer te volgen: politici die heel ambitieus en vaak goedbedoeld aan iets beginnen, maar uiteindelijk de rekening rechtstreeks of onrechtstreeks naar de toekomst doorschuiven met als mooiste voorbeeld de staatsschuld die voor sommigen weinig meer lijkt dan een teller die tot oneindig gaat.

Niet met mijn toekomst.


---
Ohja in de categorie "dit is wel vrolijk": deze schrijfplank bestaat sinds vorige week tien jaar. Ik wou u er graag al eerder op wijzen, maar in een blogpost over #wijoverdrijvenniet zou dit vreselijk ongepast zijn.
---